دنیارا بد ساخته اند....کسی را دوست داری.

تورا دوست نمی دارد.کسی تورا دوست دارد.

تو دوستش نمی داری.اما کسی تو دوستش داری

واو هم تورا دوست دارد به رسم آیین هرگز به هم نمیرسند

دستم بوي گل ميداد ، مرا به جرم چيدن گل محکوم کردند 

ولي   هيچ  کسي   فکر   نکرد   شايد   گلي  کاشته  باشم

¤ ¤ ¤

بلکه  به  دنباله  کسي  باش  که  نتوني   بدون  اون  زندگي   کني

این شعر را اقا مرتضی واسه ما نوشت و من هم واسه احترام به اقا مرتضی اون رو در وبلاگ میزارم
^{هنوزتوبه نکردم که دربه دربشوم
به این بهانه که یک ذره خوبتربشوم
توافتخارمنی باش تابه بدنامی
بسوزم وبه نشان تومفتخربشوم
هنوزتوبه نکردم وفرصتی باقی است
که وارث تو ویک عمرپرثمربشوم
شروعت آخرمن لحظه ای که می خواهم
به هیات فورانهای شعله وربشوم
شروعم آخرتو مثل توبخاطرتو
چرا نبایدازاین بیش شعله وربشوم؟}

           عشق یعنی با جهان بیگانگی

                    عشق یعنی شب نخفتن تا سحر

                                 عشق یعنی سجده ها با چشم تر

                                           عشق یعنی سر به دار اویختن

                                                           عشق یعنی اشک حسرت ریختن         عشق یعنی در جهان رسوا شدن  

                       عشق یعنی مست و بی پروا شدن

                                     عشق یعنی سوختن یا ساختن

                                                     عشق زندگی را باختن یعنی

                                                                                                 عشق یعنی .....

در کار عشق ما همیشه اما بود
بی جانی ریشه از ساقه پیدا بود
آن شب که گفتی باورم کن با تو میمانم
دل واپسی های من از صبح فردا بود
آنشب که گفتی با تو هستم تا که دنیا هست
باور نکردم گرچه این جمله زیبا بود
در عمق دریا هرگز یک قطره پیدا نیست
پایان عشق ما پایان دنیا نیست
مثل زلال آب من باورت کردم
می نای یک رنگی در ساغرت کردم
سلطان قلب خود تاج سرت کردم
در چشم پاک خود پیغمبرت کردم
تنها ترین مردم به دوشم کوله بار غم
از غم ها لبریزم
کوه صبور شانه ام از بار غم ها خم
من غصه ی دردم
تنهای شبگردم
تنها دو دست مهربان تو پناه من
چشمان تو تنها چراغ کوره راه من
تنها تو ماندی از همه دنیا برای من
آن شانه های نازک تو تکیه گاه من
تنها تو هستی در تمام  لحظه های من
تنها تو ماندی جز خدای من برای من
آه ای هستی من
شور مستی من
برچین. اشک مرا برچین
هستی می گذرد
مستی می گذرد
بنشین پیش دلم بنشین
از عزل فالم زد رقم با تو
نقش تقدیرم
خود تو می دانی
با تو می مانم
بی تو میمیرم
عاشق ترین مردم که می میرم برای تو
ای وای اگر باشد به تو عاشق خدای تو

شاگردی از استادش پرسيد:" عشق چیست؟ "

استاد در جواب گفت: " به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياور. اما در هنگام عبور از گندم زار، به ياد داشته باش که نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچينی! "

شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتی طولانی برگشت. استاد پرسيد: "چه آوردی؟ "

و شاگرد با حسرت جواب داد: " هيچ! هر چه جلو ميرفتم، خوشه های پر پشت تر ميديدم و به اميد پيدا کردن پرپشت ترين، تا انتهای گندم زار رفتم ."

استاد گفت: " عشق يعنی همين! "

شاگرد پرسيد: " پس ازدواج چيست؟ "

استاد به سخن آمد که : " به جنگل برو و بلندترين درخت را بياور. اما به ياد داشته باش که باز هم نمی توانی به عقب برگردی! "

شاگرد رفت و پس از مدت کوتاهی با درختی برگشت . استاد پرسيد که شاگرد چه شد و او در جواب گفت: " به جنگل رفتم و اولين درخت بلندی را که ديدم، انتخاب کردم. ترسيدم که اگر جلو بروم، باز هم دست خالی برگردم."

استاد باز گفت: " ازدواج هم يعنی همين!!

دوستت دارم همچو طلوع خورشيد در سحر گاه عشق!
دوستت دارم باتمام وجودم، با احساس پر از محبت

دوستت دارم بيش تر از آن چه تصور مي كني!

نمي دونم ...

فقط دوست دارم با معني بيشتراز دوست داشتن
 همه دنياي مني...    دوست دارم  ‌‌....................

سلام: سلامي گرم به آفتاب روشن عشق
و خداحافظ اي شب تنهايي و غم
اين سرود هستي نيم روز من است. شاد زيبا و پر غرور بوي عشق تو مرا زنده کرد اما دوري تو مرا در خود گم کرد.
بشنو از عاشقت بنگر به چشمان اشک آلودم من سرگردان توام آواره و ديوانه ترينم
مرا درياب اي معشوق پاک و يکتا سرشت
دستي که در درگاهت دراز کرده ام از سر نياز نيست
در دست کلمه عشق حک کرده ام
اي زيبا ي من يک بار آن را بنگر
                                       ****
يعني ميشه؟
يعني ميشه يک بار ديگر کوير سوزان عشقمان را با آب زلال چشمه دوستي آبياري کنيم؟
يعني ميشه يک بار ديگر بذر دوست داشتن را در قلب هاي سردمان بپاشيم؟
يعني ميشه يک بار ديگردرحالي که گرماي دست هاي همديگررا حس مي کنيم زيرسايه درخت زيباي محبت بنشيم وبا تمام وجود مان زلالي و پاکي چشمه دوستي را احساس کنيم
 يعني ميشه يک بار ديگر در حالي که چشم هايمان و قلب هايمان و تک تک اجزاي بدنمان با هم آواز زيباي عاشقي را سر مي دهند در مقابل هم بنشينند
 يعني ميشه يک بار ديگر غم و غصه و درد و دوري از هم را در صندوقچه خاطراتمان بگذاريم و آنها را به دست فراموشي بگذاريم و آنها را به سرزمين خاکستري بدون عشق ببرد؟
                                        ****

سفر...
تو آهنگ سفر کردي و رفتي
                                   مرا بي تاب تر کردي و رفتي
نپرسيدي ز حال و روزگارم
                                  دلم را در به در کردي و رفتي

دنبال عشق بودم و من عاشق.....شدم

عاقبت عشق حقيقی يافتم و خرسند شدم

جايی به جز کلبه ی عشقت نيافتم

روزنه ای زعشق ديدم و آن را شکافتم

راهی نروم جز ره عاشقی و احساس

جايی که در آن پيچيده است بوی گل ياس

بنازم دلبرم عشق و خدا را

بهار عشق و اين شور و نوا را

به نام اين خدا سوگند بادا

هوای عشق پر کرده فضا را

عشق بين دو نفر اين نيست كه هر دو زير باران خيس شوند عشق آن است كه يكي چتر شود براي ديگري... و ديگري هيچگاه نفهمد كه چرا خيس نشود

دلم مي خواد بر روي شانه هايت زار زار گريه كنم.

.دلم مي خواد شانه هايت تكيه گاهي باشد براي زندگيم.

دلم مي خواد دستان گرمت اميد بخش زندگيم باشد .

دلم مي خواد سرم را بر قلبت گذارم و صداي قلب پر آشوبت را بشنوم.

 و آتشي روشن براي زندگي با شد.

دلم مي خواد اشك هاي شوقم را با دستانت پاك و با اغوش پر

 مهرت غم هاي دلم و شادي هايم  را با خودت تقسيم كني.

صداي زيبايت به من آرامش مي بخشد، طنين انداز قلبت به من اميد مي بخشد  .

 دستان گرمت به من زندگي و اغوش پر مهرت به من محبت اهدا مي كند.

دلم مي خواد تا ابد در اغوشت بمانم و با صداي طنين اندازت تا ابد صدايم كني

 شب ها يي كه من و تو در كنار هم نا مه هاي كهنه مان را با هم مي خوانيم

 و با ياد آن روز ها عشقي دوباره در وجودمان شكوفه مي زند كاش با محبتت

 آتشي را كه در دل دارم سيراب مي كردي كاش عشقي را كه از ان

 ياد مي كنيم به آن وسعت بيشتري مي داديم.

كاش با دستانمان خانه ي مهر وبا آغو شمان سقف آن خانه مي ساختيم

 و با بوسه هايمان اين خانه را هر چه آباد تر كنيم با آتش عشقمان شعله ي

 ان خانه را نوراني تر كنيم دلم مي خواد تا عمر داريم در كنار هم عاشقانه زندگي كنيم.

اي يار من بيا و با من باش تا عمر در جان دارم در كنارت مي مانم ،اي يار بيا.

اي همصداي قلبم بيا با هم بسازيم يه خونه از محبت.

يه خونه از محبت با عشق هم بسازيم

يه خونه كه رو بومش پرستو ها بخونن

يه خونه كه ستونش از جنس پاك عشقه.

 يه خونه كه كوچيكه اما برام يه دنياست.

حوض قشنگ آبي ش قد يه در ياست.

چه خوبه زير يه سقف با تو بودن هميشه

چه خوبه توي خونه عطر تنت بپيچه.....

هميشه و هميشه دوستت دارم هميشه

اگه یه روز اومدم دیدم داری گریه میکنی سعی

نمیکنم آرومت کنم خودم باهات گریه می کنم.

اگه یه روز اومدم و دیدم قصد رفتن داری سعی

 نمی کنم منصرفت کنم خودم باهات میام .

اگه یه روزدیدم که میخوای بری اون دنیا سعی

نمی کنم معالجت کنم خودم باهات میمیرم

كسي به خاطر پروانه ها نمي ميرد                           تب غرور چه بالاست بين آدم ها

چه ماجراي عجيب ايست اين تپيدن دل                     و اهل عشق چه رسواست بين آدم ها

چه مي شود همه از جنس آسمان باشيم؟                     طلوع عشق چه زيباست بين آدم ها!

تمام پنجره ها بي قرار بارانند                                چقدر خشكي و صحراست بين آدم ها

و كاش صبح ببينيم باز مثل قديم                             نياز و مهروتمناست بين آدم ها...

بهار كردن دل ها چه كار دشواريست                      و عمر شوق چه كوتاست بين آدم ها

گرعاشق شدي بايدبسازي هزاران رنج داردعشق بازي تو بايد باستمهايش بسازي مبادادرمصاف غم ببازي اگر عاشق شدي ترک جفاکن وفاداري توباعاشق دلان کن اگرقلبت هزاران بار بشکست اگربرتوغبارغصه بنشست اگراززندگاني تنگت آمد اگرازخَلق دنيا ننگت آمد مبادالحظه اي نوميدگردي مبادا ازخدا يت دورگردي توبرخيزآتش عشقت فزون کن هرآن جزمهريارازدل بُرون کن

 .اگه زیاد بگیم دوستت دارم می گن باز چه نقشه ای تو سرته

؟اگه نگیم دوستت دارم می گن پای کس دیگه ای وسطه؟

 اگه زیاد بهشون زنگ بزنیم می گن اعتماد نداری ؟

اگه یه مدت زنگ نزنیم می گن مثل اینکه سرت خیلی شلوغه؟

 اگه تو خونه زیاد بخندیم می گن دیونه شدی؟

 اگه نخندیم می گن چه مرگته لندهور؟

 اگه شام بخوایم می گن همش به فکر شکمشه اگه نخوایم می گن ها عاشق  شدی

حالا هم که عاشق شدیم میگن عشق گناهه

اگه دبیر ریاضی بودم ثابت میکردم که چگونه شعاع نگاهت ازمرکز قلبم میگذرد

اگه دبیر شیمی بودم نام تو را در قلبم پخش میکردم تا محلول با محبت شود

اگه دبیر دینی بودم میدانستم که بعد از خدا تو را میپپرستم

اگه دبیر جغرافیا بودم میدانستم که خوش اب و هواترین منطقه اغوش گرم توست

اگه دبیر زبان بودم با زبان بی زبانی میگفتم عاشقتم ، دوست دارم

روي دفتر هايم

روي ميز تحريرم،روي درختان،روي ماسه،روي برف

              ” نام تو را مي نويسم”

روي همه ي صفحه هاي خوانده شده،روي صفحه هاي سفيد                                          ” نام تو را مي نويسم”  

روي سنگ و خون وكاغذ يا خاكستر

            ” نام تو را مي نويسم”

روي جنگل و كوير،بر آشيانه ها و گل هاي طاووسي

           ” نام تو را مي نويسم”

روي همه ي تكه پاره هاي آسمان لاجوردي،

روي مرداب اين آفتاب پوسيده،روي رودخانه،اين ماه زنده

          ” نام تو را مي نويسم”

و به نيروي يك واژه،زندگي را در سر مي گيرم

من براي شناختن و ناميدن تو

پا به جهان گذاشتم.

             ”بهاره”